Open brief aan Leroy Fer

Leroy. Hier Koelman. Hoorde ik dat goed? Moeten er in Nederland dingen veranderen? Ik vat het even samen: je deelde op sociale media een selfie met acht andere donkere spelers van het Nederlands elftal. Onder de foto verschenen tientallen racistische reacties, variërend van „allemaal zwarte pieten” tot „FC Aap.” Dat deed je hartstikke veel pijn, vertelde je telefonisch in RTL Late Night. Je was verdrietig, teleurgesteld en diep geraakt, maar rekende erop dat het Openbaar Ministerie actie zou ondernemen. En je was blij met de reactie van Robin van Persie, die namens alle spelers het OM opriep „die mensen keihard aan te pakken.”

Wat me nu dwars zit, Leroy, is dit: niemand binnen de selectie die daadwerkelijk iets doet. Jij ook niet. Je leunt achterover en wacht op het Openbaar Ministerie. Zelfs aangifte doen is al te veel gevraagd. Wat een stuitend gebrek aan daadkracht. Geen wonder dat jullie nooit wereldkampioen zijn geworden. Moeten er dingen veranderen in Nederland, Leroy? Dit is je kans! Sla je wel eens een krant open? Dan heb je vast gelezen over het Duitse dorpje Wunsiedel, waar ooit Rudolf Hess, de plaatsvervanger van Hitler, begraven lag. Afgelopen weekend liepen neonazi’s daar hun jaarlijkse protestmars. Lokale ondernemers, de racisten meer dan zat, bedachten een actie: voor elke meter die de stoet neonazi’s door het dorp aflegde, doneerden zij 10 euro aan Exit-Deutschland, een organisatie die neonazi’s helpt de extreemrechtse scène te verlaten. Briljant. Zo liepen de neonazi’s dus een sponsorloop tegen zichzelf. Opbrengst: 10.000 euro.

Leroy, dat kan jij ook. Tel alle racistische reacties die op Facebook onder de foto zijn verschenen. Het zijn er veertig. Je houdt ruggespraak met de spelersgroep. Voor elke racistische reactie doneren jullie duizend euro aan stichting Geef Racisme De Rode Kaart. Opbrengst: 40.000 euro. Ook bel je het tv-programma Voetbal International. Je vertelt dat je met de gehele selectie langs wilt bij een aantal van die toetsenbordhelden, want de meesten waren zo dom onder hun eigen naam te reageren op Facebook. Prachtige televisie lijkt me dat. Een schreeuwende Gaston Starreveld voorop. Hij mag de ongelukkigen thuis verrassen met de bekende gouden envelop („Ooooh! Duizend euro! Voor stichting Geef Racisme De Rode Kaart!”). Daarna mogen die losers voor de camera uitleggen wat hen bezielde.

Zo makkelijk kan het zijn, Leroy. Dus doe dan ook echt iets. Maak je punt, stel verdulleme een daad. Tenminste, als je écht vindt dat er in Nederland dingen moeten veranderen.

close

Genoten van deze tekst? Ontvang mijn schrijfsels dan gratis in je mailbox!