Een typisch Nederlands verschijnsel

Een dag voordat de Tweede Kamer zich buigt over een eventueel verbod op snoepreclame voor kinderen, is daar opeens Platform (W)EET. Een initiatief van commerciële omroepen zoals RTL, SBS en MTV. Platform (W)EET gaat zich bezighouden met “educatie en communicatie om gezonde voeding, het belang van bewegen en een gezonde leefstijl onder de aandacht te brengen van kinderen van 7 tot 12 jaar en hun ouders”.
Dat is mooi, denk je dan.

Totdat je verder leest: “de omroepen hopen met dit initiatief een reclameverbod voor voedingsmiddelen gericht op kinderen te voorkomen”.
Laat die laatste zin goed op u inwerken, beste lezer. Zelf moest ik even gaan liggen toen ik het las. Wat staat hier nu werkelijk? Welnu, dit: commerciële zenders gaan voorlichting geven over gezonde voeding, op voorwaarde dat ze reclame mogen blijven maken voor ongezonde voeding. Want laten we wel wezen: zo gauw er echt een verbod op snoepreclame komt, is Platform (W)EET direct weer van de baan. De commerciële zenders maken zich immers geen zorgen over dikke kinderen, maar wel over de eigen reclame-inkomsten.

Het oprichten van Platform (W)EET heet met een mooi woord ‘zelfregulering’. Een typisch Nederlands verschijnsel. Het is het ene doen, maar het andere belijden. Wat dat betreft is zelfregulering het sluwe broertje van het gedoogbeleid. Waar gedogen nog een maatschappelijk doel dient, draait het bij zelfregulering uitsluitend om eigenbelang. En toch werkt het, want de Tweede Kamer besloot na een dag debatteren snoepreclame niet te verbieden.
Dat belooft wat. Ik verwacht de komende maanden een stortvloed aan zelfregulering. Bijvoorbeeld Nederlandse pelsfokkers die zich hard gaan maken voor dierenwelzijn, op voorwaarde dat hun nertsfokkerijen open mogen blijven.

Zelfregulering is de aflaat van de 21e eeuw. Daarom zijn banken er zo gek op. Neem nu Rijkman Groenink. U weet wel, de topman die ABN AMRO in de financiële afgrond stortte, moest aftreden, maar bij vertrek bijna 30 miljoen euro aan bonussen incasseerde. In een interview met de Financial Times spreekt hij zich nu uit tegen exorbitante bonussen.
Nee maar, geeft hij die 30 miljoen terug? Nee, want dat was toen en nu is nu. Voor Rijkman Groenink staat zelfregulering gelijk aan ongegeneerd graaien en vervolgens zeggen: dat moeten we in de toekomst misschien maar niet meer doen.

close

Genoten van dit artikel? Ontvang mijn schrijfsels dan gratis in je mailbox.