Waarom politici van ballonnen houden

De gemeenteraadsverkiezingen zitten erop. Gelukkig maar. Politici in het wild, ik ben er allergisch voor. Niets irriteert meer dan aangesproken te worden door een volwassen man die me een ballon wil geven. En dan zijn vraag: “ergert u zich ook zo aan alles wat er misgaat in onze gemeente?” Politieke visie anno 2010.

Eén verkiezing gehad en nog één te gaan. Ik geloof niet dat ik het ga redden. Dat eeuwige gehengel naar je stem, het is me nu al te veel. Dat buitelt maar over elkaar heen, dag in dag uit. De dooddoeners, het moddergooien, de poppenkast. Ik wil het niet meer weten. Echt, ik heb het geprobeerd, maar ik geef het op. Partijen roepen maar wat. De PVV wil stadscommando’s in Almere, Leefbaar Rotterdam maakt zich sterk voor een ‘fluit- en sisverbod’. Alles wordt gedaan om bij de kiezer in het gevlij te komen. Zo deelt de VVD naast ballonnen ook condooms uit met op de verpakking de tekst ‘voel de liberaal in je’. Ik verzin dit niet. Misschien denkt de partij dat het voor vrouwelijke kiezers een aantrekkelijke gedachte is om een naakte Fred Teeven bovenop je te hebben liggen. Pompend en zwetend, met dat drassige lijf van hem. Ooit crimefighter, nu het partijkonijn van de VVD.

Maar het allerergst zijn de debatten op televisie; die stemmen mij zo intens droevig. Zei ik debatten? Het zijn geen debatten, want er wordt helemaal niet gediscussieerd. Elke lijsttrekker herhaalt tot vervelens toe de eigen standpunten. Hakken in het zand, de ander vliegen afvangen en van tevoren bedachte oneliners plaatsen. Meer is het niet. Ik heb de afgelopen weken niet één politicus in een debat zijn mening horen bijstellen. Het is schreeuwen, de ander niet laten uitpraten en stug vasthouden aan het eigen gelijk – desnoods tegen beter weten in. En altijd het laatste woord willen hebben. Het is bijna sneu om te zien. Televisiedebatten in Nederland halen het niveau van De Rijdende Rechter niet eens. Nooit een zweem van voortschrijdend inzicht, een handreiking, niets. Politici lúísteren niet eens naar elkaar. Het zijn net kleine kinderen. Wanneer je eenmaal tot dat inzicht bent gekomen, is het opeens heel logisch dat ze zo van ballonnen houden.

close

Genoten van dit artikel? Ontvang mijn schrijfsels dan gratis in je mailbox.