Van voetbal moeten we het niet hebben

Goed opletten morgen, wanneer Nederland tegen Brazilië voetbalt. Bijna alle spelers van het Nederlands elftal dragen dan een ‘power balance-polsbandje’. Wesley Sneijder heeft ze bij Oranje geïntroduceerd.

Het polsbandje zorgt volgens hem voor meer kracht, evenwicht en lenigheid. Ook herstelt het de “elektromagnetische balans in het lichaam”. Dit dankzij “twee hologrammen in het polsbandje die zijn geprogrammeerd met geheime frequenties die positief werken op het lichaam”.

Sneijder demonstreerde een voetbaljournalist wat hij allemaal kan dankzij de ‘power balance-armband’. Bijvoorbeeld met beide handen de grond aantikken zonder de knieën te buigen. Dat lukte hem anders nooit! Wat het geheim was, wilde de journalist weten. Wesley antwoordde door de handleiding hardop voor te lezen: “Het hologram met hoge densiteit werkt als een gelijkrichter en resoneert door het menselijke elektrisch systeem heen en optimaliseert de energiestroom”.

Een polsbandje. Lieve hemel, het zal wel weer een handeltje zijn van Yolanthe, zakenvrouw pur sang. Nóg verontrustender is echter de opmerking van Rafael van der Vaart, die ook zo’n ding draagt: “Of het werkt, kan ik niet met zekerheid zeggen, maar het kan hoe dan ook geen kwaad”. Baat het niet dan schaadt het niet. Typisch Nederlands en ook meteen dé reden waarom Oranje morgen verliest van Brazilië. Er is geen geloof in eigen kunnen. Je ruikt de onzekerheid. Het moet weer van buiten komen, via een lullig polsbandje, made in China.
Het zijn momenten waarop ik bijna met weemoed terugdenk aan de neuspleister. Dat was tenminste nog te volgen. Van zo’n pleister gingen de neusgaten lekker wijd openstaan waardoor je meer zuurstof kon inhaleren. Een negerdingetje, want negers kunnen heel hard rennen en dat komt door die grote neusgaten.

Maar nu? Eén ding is zeker: van voetbal moeten we het niet hebben. Nederland wordt geacht wereldkampioen te worden met een remake van de BioStabil. Treuriger kan het bijna niet. Laten we de realiteit onder ogen zien. Met de benen van onze jongens is alles oké, maar tussen de oren is het een zooitje van jewelste. Mijn God, de BioStabil. Tineke de Nooij maakte er indertijd reclame voor, net als zanger Nico Haak. Misschien is dat nog wel de beste typering voor Wesley en Yolanthe. Kijk naar die twee, denk alle glamour en schoonheid weg en je houdt Nico Haak en Tineke de Nooij over.

Scroll naar top