The broeksriem must be aangetrokken

De president liet nog even op zich wachten. Jan Peter en Jaap stonden precies middenin zijn Oval Office, bovenop het tapijt met de adelaar. Jan Peter slikte. Zijn hand met daarin het koffertje, voelde klam aan. Eigenlijk moest hij naar het toilet.

Jaap, de haren nog nat van het douchen, staarde naar het zware Victoriaanse bureau voor hem. Hier werd pas wereldpolitiek bedreven. Jaap schudde zijn hoofd. Hij was in het verkeerde land geboren, zoveel was zeker.
De zware, dubbele deur achter hen zwaaide open. Jaap verstrakte. Jan Peter maakte bijna een luchtsprongetje van schrik. President Bush! Strak in het pak, met in zijn rechterhand een zak donuts, beende hij op hen af. “Hi guys. Sorry I kept you waiting.”
Jan Peter en Jaap kregen beiden een presidentieel schouderklopje, waarna Bush naar de twee stoelen voor zijn bureau wees. “Please do sit down.”
Ze namen plaats op het puntje van de stoel. Bush plofte neer in de fauteuil achter zijn bureau en stopte drie donuts tegelijk in zijn mond. Toen was de zak leeg.

Let”s see,” sprak de president met volle mond. Hij bladerde wat door een mapje met paperassen.” Today it”s Wednesday the 3th, so you must be from” Holland. Is that right?”
Jan Peter knikte bedremmeld. Jaap staarde naar het puntje van zijn schoenen.
Well, well, well“” Bush keek hen enkele seconden aan, vernauwde zijn ogen en gooide toen schaterend zijn hoofd achterover. “Hahahahaha!!! Just kidding! Of course I know you’re from of Holland. Hahahahaha!!!!” Donutkruimels vlogen in het rond.
Jan Peter veerde op. Wat was meneer Bush toch een guitig heerschap! Hij zwaaide met zijn wijsvinger. “O, o, o! You are very funny, mister president!” Ook Jaap deed zijn best. Hij lachte zoals hij nog nooit had gelachen. Met lange, onnatuurlijke uithalen.

Toen was het tijd spijkers met koppen te slaan. Balkenende nam het woord. “Well mister president. On behalf of the Dutch people I would like to give you a present.” Jan Peter opende voorzichtig zijn koffertje en diepte een bundeltje touw op. “This, mister president, is a lasso. Because all the people in Holland know you are a real cowboy from Texas.”
Jaap knikte enthousiast. “And in fact, the people in Holland are also a sort of cowboys. Did you know that, mister president?”
Bush trok zijn wenkbrauwen op. “Is that right?”
Jan Peter voelde het bloed door zijn aderen stromen. Hij stotterde er bijna van. “You see, in Holland all the people have a” a” broeksriem. And there is a Dutch saying that says: the broeksriem must be worden aangetrokken.”
“Just like a lasso,” vulde Jaap aan.
Jan Peter boog voorover. Zijn hand trilde. “This is for you, mister president.”
Bush nam het touw in ontvangst. “Thank you very much.” Hij stond langzaam op. “In my heart I feel love and warmth for the people of your great nation.”

Voordat Jan Peter en Jaap beseften wat er gebeurde, had de president hen al overeind geholpen en met zachte drang richting zijdeur gedirigeerd. “It was a great pleasure and an honour meeting you.”
Jaap werd als eerste naar buiten gewerkt. Jan Peter stribbelde nog even tegen. “Mister president, I would like to talk to you about the war in””
Even rustte Bush” hand vaderlijk op zijn schouder. “Let”s hope for peace. Therefore I pray to God every morning, for great wisdom and strength.”
“Me too, me too,” wist Jan Peter nog net uit te brengen. Toen viel de deur met een klap achter hem dicht. “Have a safe flight home, mister Kok,” hoorde hij Bush nog net achter zich zeggen.

close

Af en toe een verse column én exclusieve schrijftips in je mailbox?