Mart Smeets noemt zich wielerjournalist

Yuri van Gelder zit aan de cocaïne. Al sinds jaar en dag, maar pas na afloop van het NK turnen in juni liep hij tegen de lamp. De gevolgen: titel kwijt, baan bij Defensie kwijt, sponsors kwijt en een schorsing van één à twee jaar. Van Gelder maakte het nieuws zelf bekend. Al hakkelend benadrukte hij dat je van coke echt niet beter gaat turnen. Om af te sluiten met een timide “ik ben alles kwijt”. Michael Boogerd zal de persconferentie van Van Gelder met verbazing hebben bekeken. Een topsporter die bekent. Ja, dan ben je inderdaad alles kwijt. Niet doen dus, maar ontkennen tot je er bij neervalt. De sportieve en financiële belangen die spelen, zijn simpelweg te groot. Het is niet anders.
Daarom was het interview van Mart Smeets met zijn goede vriend Michael Boogerd in De Avondetappe ook zo onbedaarlijk grappig en treurig tegelijk. We zagen een toneelstuk voor twee heren. Meneer Smeets informeerde beleefd of meneer Boogerd wel eens aan een mobiele bloedcentrifuge had gelegen, zoals de geschorste renner Kohl onder ede had verklaard. Meneer Boogerd ontkende, waarna meneer Smeets hem uitvoerig bedankte voor zijn eerlijkheid.

Dat was het dan, de totale kritiekloosheid. Mart Smeets, het geweten van de Nederlandse sportjournalistiek, gepokt en gemazeld in de Tourkaravaan, roerde heel even in de beerput die doping heet. Nou ja, roeren. Hij lette er nauwkeurig op niet te morsen, want zo is Mart. Iedereen weet dat, Boogerd ook. Daarom schoof hij bij hem aan, want Mart vraagt toch nooit door. Het enige wat hij wil, is een leuk itempje en daarna een goed glas wijn met je drinken. Dat is Mart ten voeten uit. Elke Ronde van Frankrijk zet hij geheel vrijwillig zijn oogkleppen op, al 37 jaar lang.

Op de website van de NOS staat een filmpje waarin Mart Smeets Lance Armstrong tegen het lijf loopt, vlak voor een etappe. Het is bijna eng te zien hoe Smeets als bij toverslag transformeert in een sprekende pot vaseline. De lichaamstaal zegt genoeg. Het liefst zou Mart naakt aan de voeten van Lance Armstrong liggen, zachtjes jankend van onderdanigheid. En dat noemt zich wielerjournalist. Mart Smeets is een schande voor zijn vak. Mag ik dat zo zeggen? Ja, dat mag ik zo zeggen.

Scroll naar top