Levensgenieter

Mensen die zichzelf ‘levensgenieter’ noemen, wat heb ik daar een hekel aan. Het woord is vooral op internet populair. In de bio’tjes die mensen op sociale media naast hun foto bij elkaar fantaseren, kom je het woord verbazingwekkend vaak tegen. Ik ben er eens op gaan letten. Lieden die het belangrijk vinden dat je weet dat ze een levensgenieter zijn. Geen idee waarom. Bovendien is een levensgenieter nooit ‘zomaar’ een levensgenieter.

Nee, daar komt blijkbaar meer bij kijken. De een noemt zich een ‘allround levensgenieter’, de ander een ‘levensgenieter pur sang’ of een ‘zelfbewuste levensgenieter’. Het lijkt wel een epidemie. Laatst nog zag ik een personeelsadvertentie waarin ze zochten naar een ‘carrièregerichte levensgenieter’. Blijkbaar hebben levensgenieters dus ook speciale beroepen. En jawel hoor! Op de website nationaleberoepengids.nl is zelfs een aparte categorie voor hen aangemaakt. Maar liefst honderdzestig beroepen zijn prima geschikt voor levensgenieters. Advertentieverkoper bijvoorbeeld. Maar ook artsenbezoeker, kermisexploitant of bloemschikker. Vraag me niet waarom. En vraag me ook niet waarom je zo vaak “hij was een echte levensgenieter”, hoort op uitvaarten. Nou, dan weet je het wel. Schuif die kist alsjeblieft zo snel mogelijk de oven in, want over deze dode valt echt he-le-maal niets interessants te melden. Treurige in memoriams leveren dat op. Behalve dan dat de overledene heel creatief was (iets met suikerzakjes sparen), spontaan en natuurlijk vrijgezellig: “Bert zei altijd: echtgenoot is de verleden tijd van echt genieten”.

Maar bij het woord ‘levensgenieter’ moet ik toch vooral denken aan Nick Vujicic. Wie ooit wel eens op zondagochtend, nog brak van de kater, al zappend bij The Hour of Power uitkwam, kent deze evangelist en spreker. Nick heeft geen armen en geen benen. Ziet u hem maar als een sprekend rompje met een hoofd erop. Iedereen die Nick heeft zien en horen evangeliseren, zegt: “En wij maar klagen en klagen. Moet je hem eens zien. Hij is hartstikke tevreden en dankbaar, en een motivatie voor iedereen. Een echte levensgenieter!” Ik denk, wanneer ik Nick zie: ben ik nu gek, of hij? En ik denk ook dat Nick privé zwaar depressief is, ook al roept hij steeds “no arms, no legs, no worries!” Dank je de koekoek. De enige reden dat hij geen zelfmoord pleegt, is omdat dat moeilijk gaat, zo zonder armen en zonder benen. “Levensgenieter tegen wil en dank,” noem ik dat. Maar die omschrijving kom je vreemd genoeg precies nul keer tegen op Google.

YouTube video

close

Genoten van deze tekst? Ontvang mijn schrijfsels dan gratis in je mailbox!