Aapjes kijken bij Pauw & Witteman

O jee, bezuinigingen op de publieke omroep. Straks moeten we Pauw & Witteman nog missen, stel je voor! Maandag schoof daar ene Quinsy Gario aan. Hij is donker en heeft iets tegen Zwarte Piet. Quinsy hield een warrig betoog. Zijn moeder was ooit voor Zwarte Piet uitgemaakt en dat was nogal een dingetje. Vervolgens kregen we een twee jaar oud filmpje te zien waarin agenten een gillende Quinsy tegen de grond drukten, tijdens een demonstratie tegen Zwarte Piet. Daarna lieten Pauw en Witteman, heimelijk gniffelend, tafelgenoot Henk Westbroek op hem los. Exit Quinsy.

Daar zit je dan als kijker, te wachten op enige vorm van verdieping. Waarom deze verwarde man uitgenodigd? Er lopen in Nederland genoeg mensen rond die veel beter, genuanceerder én bondiger kunnen beargumenteren waarom Zwarte Piet volgens hen wél racistisch is. Ik had de argumenten graag gehoord. Toch koos de redactie voor iemand die niet eens doorhad dat hij gedold werd toen Henk Westbroek hem zijn diepe, diepe verontschuldigingen aanbood voor het liedje ‘Sinterklaas, wie kent hem niet.’ Waarom deze keuze van de redactie? Het antwoord is simpel. Niets is zo vermakelijk voor de kijkers thuis als een gefrustreerde neger van wie Zwarte Piet het land niet in mag omdat hij zwart is.

Het moet maar eens hardop worden gezegd: steeds vaker verzandt P&W in een vorm van aapjes kijken. Zoek de onnozelen van geest, zet ze bij je aan tafel en het volk kijkt besmuikt lachend toe. Wat een prachtig concept! Zo verscheen nog geen maand geleden een horde Tokkies bij P&W in de studio. Kort samengevat: hun stad Deventer moest pedovrij en daartoe graag alle pedo’s dood. Twitter liep over. “Met zijn tienen een IQ van 23,” las ik. Inderdaad; zulke volstrekte randdebielen, daar staan wij, beschaafde mensen, ver boven. Maar er intussen wel smullend naar kijken, want niets is fijner dan iemand beschimpen die je minder acht dan jezelf. Ik herken dat van vroeger, van het schoolplein. Ik nodigde Frankie, die jongen met de hazenlip, ook altijd uit voor mijn verjaardagsfeestje. Maar dan enkel om hem heel hard uit te lachen. Het liefst met zijn allen. Gedrag waar ik tijdens mijn puberteit overheen ben gegroeid.

Pauw en Witteman zijn nog niet zover, ook al zijn ze respectievelijk 53 en 66 jaar oud. Dan zit het er ook niet meer in, vrees ik. Hun programma is na acht seizoenen verworden tot goedkoop leedvermaak, quai-intellectuele afzeik-journalistiek. Dit is het en daarmee zullen we het moeten doen. Dus kom maar door met die bezuinigingen.

Scroll naar top