De verplichte gezelligheid van Chris Rea

Kersthit in Groot-Brittannië: de compositie 4’33’’ van John Cage. Opvallend, want wie 4’33’’ van John Cage draait, hoort enkel stilte. Een stilte die precies 4 minuten en 33 seconden duurt.

Toch werd het nummer de afgelopen weken vele duizenden keren verkocht én volop gedraaid. Er hoort ook een clip bij. We zien een pianist plaatsnemen achter een piano. Vervolgens raakt hij 4 minuten en 33 seconden lang geen toets aan. En dat is het dan. Mooi vind ik dat.

Nog fijner dan kijken naar stilte, is lúisteren naar stilte. Vooral thuis. Opeens hoor je de poes weer, zachtjes spinnend op de bank naast je. Zoveel gezelligheid. En dat dankzij John Cage. Die man was zijn tijd ver vooruit. Hij “componeerde” zijn kersthit al in 1952, uit protest tegen alle muzakjes waarmee klanten in winkelcentra worden overspoeld. Bijna zestig jaar later is er weinig veranderd. Overal is de lucht zwanger van sleetse kerstklanken. Jingle Bells, Bing Crosby, Band Aid, Mariah Carey, Wham…

Maar niets is gruwelijker dan de verplichte gezelligheid van Chris Rea: Driving Home for Christmas. Er is geen ontkomen aan, die man. Daarom ben ik hem door de jaren heen langzaam maar zeker gaan haten. Echt háten. Chris Rea. Reed die hese zak maar één keer in zijn miezerige leven tegen een boom, denk ik dan. Maar eerst wil ik dat hij lijdt. Chris onderweg naar huis, naar zijn Josephine (“Josephine, I’ll send you all my love”). Kerstavond. Hij heeft bloemen bij zich. En een flesje wijn. Chris heeft zijn optreden voor vanavond afgezegd. Wat zal Josephine opkijken. Hij draait zijn Hummer de oprijlaan op. Alles is donker, behalve de slaapkamer. In de hal slaat Chris zich de sneeuw van de schouders. Het is vredig stil in huis. Pas dan hoort hij een zacht ritmisch gebonk boven zijn hoofd. De lamp aan het plafond beweegt. Een heel klein beetje gruis dwarrelt langs de muur naar beneden.

Enkele uren later. Chris Rea zit in zijn Hummer, voor zich uit starend over een verlaten parkeerterrein. Het huilen is gestopt. Hij voelt niets meer. De rest van de nacht luistert hij naar 4’33’’ van John Cage. Zonder het zelf te beseffen. En in de repeat.

close

Af en toe een verse column én exclusieve schrijftips in je mailbox?