Vermijdbare sterfte: een obsceen streven

Getallen en mensenlevens, ze zijn soms lastig te begrijpen. Zo wil minister Klink van Volksgezondheid de ‘vermijdbare sterfte’ bij pasgeborenen terugdringen.

Dat heeft een commissie van wijze mannen hem aangeraden. In Nederland sterven jaarlijks 1700 baby’s tijdens of kort na de bevalling. Vierhonderd van hen overlijden ‘vermijdbaar’, oftewel onnodig. Vraag ik me toch af: welke minister van Volksgezondheid heeft een commissie nodig die hem adviseert de vermijdbare sterfte bij pasgeborenen terug te dringen? Moet de brandweer worden geadviseerd zoveel mogelijk mensenlevens te redden?

O, wacht even. Het advies bevat ook nog getallen: de vermijdbare sterfte moet worden teruggedrongen van 400 naar 200 per jaar. Dat lijkt de commissie een mooi streven. Ik vind het vooral een obsceen streven. Als ik even de vergelijking mag maken? Je zit met 400 mensen vast op het dak van een kantoorpand dat in lichterlaaie staat. Godzijdank, daar is de brandweer al. Voordat ze het pand betreden, schreeuwt de commandant bemoedigende woorden naar boven: “wij stellen alles in het werk om 200 van u te redden!” Zoiets dus.

Maar goed, terug naar die 400 pasgeborenen die elk jaar onnodig sterven in ons land. Is dat trouwens veel, 400? Ja, dat is veel. Nederland heeft namelijk ná Frankrijk en Letland de hoogste babysterfte van heel Europa. Zelfs Roemenië en Bulgarije – twee landen waar u nog niet dood wilt worden gevonden – doen het beter dan wij. Gek is dat.

Maar goed, minister Klink heeft de aanbeveling van de commissie overgenomen. Alleen, de benodigde 250 miljoen euro (ondermeer bedoeld om extra gynaecologen aan te nemen) heeft hij niet. Wel een tiende van dat bedrag, als doekje voor het bloeden. Van die 400 zuigelingen worden er politiek gezien nu dus 40 gered. Meer geld is er niet – waarbij u nu hopelijk even terugdenkt aan die 19 miljoen te veel bestelde griepvaccins (kosten circa 300 miljoen euro).

Ze zeggen wel eens: de mate van beschaving van een land lees je af aan de manier waarop wordt omgesprongen met de allerzwaksten. Wat is het leven van 200 zuigelingen ons waard? Niet veel. In ieder geval minder dan twee Joint Strike Fighters (à 110 miljoen euro per stuk). Maar die vergelijking mag je niet zomaar maken, zeggen politici dan altijd. Ik vind van wel. Geld kun je maar één keer uitgeven.

Scroll naar top