Verboden voor straatmuzikanten

Vanaf volgende week is het in de Utrechtse binnenstad verboden muziek op straat te maken. Maximaal tien muzikanten krijgen elk kwartaal een vergunning om te spelen, de rest blijft maar thuis.

De gemeente nam het besluit na aanhoudende klachten van burgers over Oost-Europese straatmuzikanten die nauwelijks een instrument kunnen bespelen, maar wel schooien om geld. “Georganiseerd bedelen” noemt een gemeentewoordvoerder het. De Oost-Europeanen zouden zo’n 90 tot 150 euro per dag ophalen.

Persoonlijk ben ik altijd in mijn nopjes wanneer ik, zittend op een terras, zo’n talentloze ontwaar. Meestal zijn het Roemenen. Laatst dook er eentje op die pal voor mijn tafeltje ‘boer wat zeg je van mijn kippen’ speelde, op een dun plastic fluitje. Ruim vier minuten hield hij het vol. Waarschijnlijk omdat ik enthousiast knikte en beide duimen omhoog stak. Het klonk schel, maar hij deed echt zijn best. Toen hij was uitgespeeld, kwam ik overeind. Ik complimenteerde hem met de spannende gelaagdheid die ik net in zijn uitvoering had gehoord. “Zo ingetogen gespeeld. Was dat niet een prelude in E-majeur? Opus 9 nr. 2 van Frédéric Chopin?”

Vervolgens doe ik gewoon wat in me opkomt. Ik dank hem in ieder geval altijd voor het aangenaam verpozen. Wanneer hij geen woord Nederlands spreekt, omhels ik hem. Dat is meestal het moment waarop hij zich in lichte paniek uit de voeten maakt. De rest van de middag achtervolg ik hem dan, terwijl ik wijzend naar zijn plastic fluitje heel hard “Balalayka! Balalayka!” roep. Steeds wanneer hij bij een terrasje stopt, val ik hem om de nek en snik dat ik zijn allergrootste fan ben. Enfin, nooit één cent aan zo’n knakker gegeven. Dat is de sport.

In Utrecht kan dat dus niet meer. Daar komt u vanaf volgende week geen Roemeense straatmuzikant meer tegen. Ik vind dat raar. In één en dezelfde week vieren we dat we in vrijheid mogen leven én verbieden we mensen muziek te maken op straat. Maar niet getreurd, want in de Domstad zijn de eerste Roemeense straatacrobaten al gesignaleerd. Naast uw terrasstoel maken ze, gekleed in een net iets te strakke maillot, met veel moeite een handstand tegen de muur. En hopla, daar is het geldmandje weer.

close

Genoten van deze tekst? Ontvang mijn schrijfsels dan gratis in je mailbox!