pennenvrucht

Teren op de zak van schrijvers

De mensen vragen mij wel eens: „meneer Koelman, prachtige columns. Maar wanneer verschijnt nu uw eerste roman?” Mijn antwoord luidt dan altijd: „nooit.” Ik leg u uit waarom.

Een roman is een jaar lang hard werken. Daarna ligt het in de boekhandel, meestal voor € 19,90. Een roman verkoopt gemiddeld 1500 exemplaren. Als schrijver krijg je 10 procent van de verkoopprijs, want de overige 90 procent zijn voor de boekhandel en uitgeverij.

Dus reken maar uit wat een jaar ploeteren me oplevert: 3.000 euro bruto. Dan kan ik beter vakken vullen bij de Albert Heijn, want voor de eeuwige roem hoef ik het ook niet te doen. De meeste romans belanden na drie maanden in de ramsj en daarna gaan ze door de shredder.

Weet u trouwens waarom boeken zo belachelijk duur zijn én overal hetzelfde kosten? Door de Wet op de vaste boekenprijs, bedoeld om concurrentie op de boekenmarkt tegen te gaan. Dat maakt de boekenbranche tot de enige branche waar prijsafspraken bij wet zijn geregeld. Met andere woorden: u en ik betalen al jaren te veel omdat uitgeverijen de boekenprijs kunstmatig hoog houden. En dat alles onder het mom van de schone letteren en ander elitair, kunstzinnig geneuzel.

Dus: vind ik het erg dat boekhandelketens het hoofd nauwelijks boven water kunnen houden? Welnee, het werd tijd! Uitgeverijen en boekhandels hebben lang genoeg op de zak van schrijvers geteerd. Laat nu de markt zijn werk maar doen.

Tot die tijd zweer ik bij mijn e-reader. Zo’n apparaat weegt 120 gram, werkt met digitale inkt (geeft dus geen licht zoals een tablet), gaat een maand mee op één acculading en is net zo rustig voor de ogen als papier. Ik vind het ideaal. Zoals mijn cd-rek ooit plaats maakte voor de mp3-speler, maakt mijn boekenkast nu langzaam maar zeker plaats voor de e-reader.

Bijkomend voordeel: met het grootste gemak trek je zo duizenden Nederlandstalige e-books van internet. Helemaal gratis en hartstikke illegaal. Erg? Nee, het is slechts de geschiedenis die zich herhaalt. Vroeger trok ik zonder wroeging mp3’s van internet omdat de prijs van cd’s kunstmatig hoog werd gehouden. Nu doe ik dat met e-books.

We weten inmiddels hoe de muziekrevolutie afliep. Geen band die omviel omdat de Free Record Shop omviel, of omdat platenmaatschappijen failliet gingen. Nu is er Spotify en betalen consumenten grof geld voor een concertkaartje. Zo zullen ook schrijvers een ander verdienmodel vinden. En dan? Eindelijk vrij! Verlost van uitgeverij & boekhandel, met hun fooi van 10 procent. Tegen die tijd misschien toch maar eens beginnen aan een roman.

Scroll naar top