
Academische domheid
"De universiteit brengt alle bekwaamheden tot ontplooiing, waaronder ook de domheid," zei Anton Tsjechow ooit. Dat is waar. Domheid is een universele menselijke eigenschap. Ook de academicus ontkomt er niet aan.

"De universiteit brengt alle bekwaamheden tot ontplooiing, waaronder ook de domheid," zei Anton Tsjechow ooit. Dat is waar. Domheid is een universele menselijke eigenschap. Ook de academicus ontkomt er niet aan.

Maar liefst 10 procent van alle Fransen gelooft dat de aarde plat is. En een derde gelooft dat Aids in een laboratorium is gekweekt. Je moet vast zuchten om zoveel rare gedachten, maar helemaal eerlijk is dat niet.

Laatst volgde ik op Twitter een politieke discussie tussen twee wetenschappers. Het ging over euthanasie. Beide heren waren het hartgrondig met elkaar oneens. Het dispuut liep hoog op. Al snel ontbrak elke nuance en maakten ze elkaar uit voor rotte vis.

Docenten zijn helemaal klaar met de studentenevaluaties. De anonieme feedback die zij te verhapstukken krijgen, zou meedogenloos zijn (“deze eikel bakt er niks van”) en bovendien weinig constructief (“draagt een te kort rokje”).

Het is van alle tijden: eerstejaars met hun ziel onder de arm over de campus dolen. Nee, het valt niet mee, zo’n nieuw leven, in een vreemde stad, op een vreemde universiteit. Daarom een paar tips.

Excellent presteren is het helemaal tegenwoordig. Google op ‘Tilburg University’ plus ‘excellence’ en honderdduizenden hits vliegen je om de oren.

Buiten striemt de eerste herfstregen tegen de beslagen ruiten. Een vallend gordijn van water. Binnen, in de openbare bibliotheek, is het bedompt en warm. In een hoek zit een eerstejaars student. Hij komt hier om te studeren.

Eén op de vier studenten slikt wel eens Ritalin of een ander ADHD-medicijn dat methylfenidaat bevat, de werkzame stof die leerprestaties verhoogt.

Ik weet niet of het met Jet Bussemaker en haar bezuinigingen te maken heeft, maar ik lees hier een interview met twee studentes die in een seksclub op de Veluwe werken.

Richtlijnen voor studenten aan de Oxford Universiteit. Wie oogcontact vermijdt tijdens een gesprek, maakt zich mogelijk schuldig aan raciale micro-agressie.

De totale studieschuld van alle (oud-)studenten bedraagt 17,9 miljard, meldt het Interstedelijk Studenten Overleg (ISO). Het bedrag loopt rap op. Maar ja, is dat wel zo erg?

"Als jij de foto neemt, dan gaan Diederik en ik hier staan, als bestuursleden, hand in hand voor het dispuutshuis. Zodat het duidelijk is dat óók onze vereniging tegen homogeweld is. Belachelijk dat je tegenwoordig niet meer hand in hand over straat kunt!"