Sterf! (2)

Stel, je bent niet de maagkankerpatiënt van vorige week, die zijn peperdure medicijn à 8000 euro per maand niet krijgt van de zorgverzekeraar. In plaats daarvan ben je de manager van een groot farmaceutisch bedrijf. Een hele verbetering, nietwaar?

De zaken gaan goed! Dat is belangrijk want zorgverzekeraars mogen dan geen winstoogmerk hebben – de farmaceutische industrie heeft dat wél. Je aandeelhouders zijn je grootste zorg. Hen tevreden houden kan slechts op één manier: winstmaximalisatie.

Soms vragen mensen je: zal ooit hét geneesmiddel tegen kanker worden gevonden? Je geeft altijd netjes een sociaal wenselijk antwoord. Je roemt de duizenden fietsers die op één dag zes keer de Alpe d’Huez bedwingen. Al dat geld gaat naar kankeronderzoek! Dus wie weet! Wat je níét vertelt: hoe meer geld zij bij elkaar fietsen, des te minder geld jij voor kankeronderzoek hoeft te begroten. Om nog maar te zwijgen over het feit dat de farmaceutische industrie sinds jaar en dag meer geld uitgeeft aan marketing dan aan onderzoek.

De waarheid is: een ziekte genézen? Dat is helemaal niet in het belang van jouw aandeelhouders. Het is een simpel economisch principe: genezing betekent minder patiënten. Verloren klanten, dus weg omzet, weg afzetmarkt. Het beste medicijn dat jij kunt bedenken, is een middel dat een dodelijke ziekte transformeert in een chronische. Want wat is nu meer winstgevend dan een patiënt die voor de rest van zijn leven medicatie moet slikken, zonder genezing? Neem nu Aids. Voor wie trouw zijn pillen slikt, een chronische ziekte. Net als bijvoorbeeld astma, diabetes, epilepsie en reuma. Perfect! Prima! Niets meer aan doen! Wie hoopt dat de farmaceutische industrie hemel en aarde zal bewegen om deze ziekten écht te genezen, snapt niet hoe Big Pharma werkt.

Je kijkt op je mobiel. Goed nieuws, zorgverzekeraars komen tóch over de brug met een vergoeding voor dat 8.000 euro per maand kostende medicijn. Mooi. Gooi je over een paar maanden de prijs omhoog naar 9.000 euro. Want dit is het spel en zo wordt het gespeeld. Medicijnen worden in de eerste plaats ontwikkeld om geld te verdienen.

God, wat ben je blij dat niemand je ooit écht kritische vragen stelt. Bijvoorbeeld: „De woorden ‚ziekte’ en ‚winst’ binnen één bedrijfstak, is dat niet vreemd?” Of: „Waarom is in de medische industrie de aandeelhouder belangrijker dan de patiënt?” Maar hé, jij hebt de wereld ook niet gemaakt. Het is zoals het is. Winst boven alles. Mensen noemen je een farmaceut, maar diep van binnen ben je gewoon een bankier in medicijnen.

close

Af en toe een verse column én exclusieve schrijftips in je mailbox?