Sex voor de Buch

Morgen is het de Dag van de TV Canon. Ter viering van 60 jaar televisie worden de 60 meest bepalende televisieprogramma’s uit de Nederlandse tv-geschiedenis bekendgemaakt. Het programma dat voor mij het meest bepalend was, staat er vreemd genoeg niet bij: Sex voor de Buch, in 1998 te zien bij Veronica.

Voor wie toen nog te jong was: In Sex voor de Buch filmde Menno Buch “gewone Nederlanders” die zichzelf voor de camera verloren in hun meest extreme seksuele fantasieën.

Zo herinner ik mij een jongen die seksueel opgewonden raakte van het geluid van scooters. Buch filmde hem vanuit kikkerperspectief, naakt op een stilstaande scooter. “VROEM! VROEM! VRRRROEMMM!” brulde de jongen terwijl hij zichzelf met het hoofd in de nek naar een ejaculatie trok. Of het drassige stel dat verkleed als indianen seks wilde in een wigwam. Geen gekreun tijdens het copuleren, enkel indianengehuil.

Absoluut hoogtepunt was zonder meer de zwakbegaafde John, standje missionaris op zijn half leeggelopen opblaaspop, woest pompend vanuit de heupen. John had een boodschap voor zijn vriendin, thuis op de bank. Dampend van het zweet, blikte hij recht in de camera: “Anita, wat ik met jou kan, kan ik ook met deze pop.”

Iedereen sprak er schande van, maar Sex voor de Buch was wel mooi het best bekeken programma van de Nederlandse televisie. In een interview met NRC Handelsblad verklaarde Buch zijn succes: “Ik heb geen bagage. Emotioneel niet, sociaal niet, niks.” Het ging hem enkel om de kijkcijfers. “Scoren. That’s it. Heel simpel.” En de mensen in zijn programma? “Ik ben niet geïnteresseerd in mensen. Ik houd niet van mensen.”

Toen iets heel uitzonderlijks voor een televisiemaker, tegenwoordig volstrekt normaal. Menno Buch begreep jaren geleden al dat zijn programma enkel diende als vulmiddel tussen de reclameblokken door. Kijkcijfers, daar draaide het om. Sex voor de Buch was de wegbereider voor programma’s als Big Brother, De Bus, Tokkies en Oh Oh Cherso. Alleen al daarom verdient het een plaatsje in de TV Canon.

Eerlijk is eerlijk, Menno Buch was zijn tijd ver vooruit. Met John en zijn opblaaspop leerde hij ons in 1998 al: het komt nooit meer goed met de tv in Nederland. Maar daar hoor je morgen niemand over, tijdens de Dag van de TV Canon.

close

Genoten van deze tekst? Ontvang mijn schrijfsels dan gratis in je mailbox!