Senseo: de bermbom op het aanrecht

De zon schijnt, maar bij mij in de nieuwbouwwijk heerst paniek. Op straat klitten groepjes senioren samen. Gefluister en verontruste blikken. Veel mismoedig schuddende hoofden. “Het schijnt een paar weken te duren voordat je ‘m weer terug hebt”, weet mijn gepensioneerde overbuurman te melden. Kreten van afgrijzen om hem heen. Maar wat dan in de tussentijd? Oploskoffie drinken soms? Het zal toch niet waar zijn! Nog meer gemopper.

Het is duidelijk. De economische crisis maakt even plaats voor een nog veel groter ongemak. Philips haalt in Nederland één miljoen Senseo koffiezetapparaten terug naar de fabriek. De ondingen kunnen door een haperend veiligheidsmechanisme zo heet worden dat ze ontploffen.

Boem! Prachtig lijkt me dat, zo’n explosie. Een Senseo die op een zondagochtend begint te schudden en te trillen. Met het hele gezin een snoekduik achter de bank en dan de knal. Alle ramen van de doorzonwoning eruit. Deuren uit de sponningen. Muren ontzet.
Senseo is de bermbom op het aanrecht. Goed om te weten. Ik heb me namelijk altijd al afgevraagd waarvoor dat apparaat nu eigenlijk dient, want koffie kun je er niet mee zetten. Wel een bruine, weeïge substantie, bestemd voor mensen zonder smaak. Daarom is Senseo in Nederland zo’n succes. We drinken het omdat de buren het drinken, voor het gemak en omdat de apparaten torenhoog staan opgestapeld bij de Blokker. Het is lemmingenkoffie. Of beter gezegd: laffe koffie.

Er is geen liefde meer voor het bruine goud. Eén druk op de knop van een apparaat dat je voor een paar tientjes koopt; meer hebben we er niet voor over. ‘Gebruikersgemak’ heet dat dan. Houd toch op! Een Senseo-apparaat zet helemaal geen koffie. Het doet maar alsof. Het scheidt weeïg water af waarop iets drijft dat voor een crèmelaagje moet doorgaan. Senseo is namaakkoffie. Het is nep. Het is een kunstkerstboom. Het is laminaat dat op oud eiken moet lijken. Het is een opblaaspop. Het is kraak noch smaak, een belediging voor tweeduizend jaar beschaving. Het is niets en het zal nooit wat worden. Liefdeloze rommel, dat is het. Ik hoop op veel ontploffingen bij mij in de buurt.

Scroll naar top