Zo schijnheilig is de ChristenUnie

De kogel is door de kerk. Praktiserende homo’s mogen een politieke functie bekleden binnen de ChristenUnie, maar… de partij raadt het ze wel af.

Ja, dat is een standpunt waarover ik graag even wat mag mijmeren. Vooral omdat partijleider en vicepremier André Rouvoet zo verguld is met het besluit.

Homoseksuelen zijn welkom bij de ChristenUnie, mits ze de standpunten van de partij ‘geloofwaardig’ kunnen uitdragen. Dat roept nieuwe vragen op. Is een homoseksueel die er openlijk een relatie op nahoudt, een geloofwaardig partijlid? Is hij aanspreekbaar op ‘de Bijbel als het woord van God’, een voorwaarde die de partij stelt?

Welnu, dat wordt voortaan bepaald door een speciale sollicitatiecommissie die door de ChristenUnie in het leven is geroepen. Vier christenen oordelen over de geaardheid en levenswandel van elke homoseksueel die een functie binnen de partij ambieert.

Dat belooft wat. De commissie wil vast weten hoe de homoseksuele kandidaat invulling geeft aan de relatie met zijn partner. De vragen laten zich raden. Heeft u ooit de manifestatie van zijn begeerte tot zich genomen – manueel dan wel oraal? En seks zonder Gods zegen – wat vindt u daar eigenlijk zelf van? Past dat wel binnen de ChristenUnie? Verder niet persoonlijk bedoeld, maar als geslachtelijke omgang tussen mannen Hem een gruwel is, moet de ChristenUnie dergelijke seksuele zonden dan oogluikend toestaan? Onderschrijft u de mening van de partij, dat u diep van binnen een land van dorheid bent, door God verlaten? Ja, verberg uw aangezicht maar. Diepe schande is uw deel. Het enige wat u rest, is de homoseksualiteit openlijk af te zweren. Kom tot inkeer, ontvang Gods genade en dan kunt u wellicht – ook al raden we het u af – een politieke functie binnen de partij bekleden. Dus wie weet over vier jaar, bij de volgende verkiezingen. Tot ziens. En nee, geeft u maar geen hand.

Waarom wringt de ChristenUnie zich in zulke vreemde bochten? Het liefst zou de partij de homoseksuele medemens officieel weren, maar dat ligt wettelijk gezien te gevoelig. De SGP gaf ooit ruiterlijk toe dat zij vrouwen discrimineerde, kreeg een rechtszaak aan de broek en kon prompt fluiten naar de jaarlijkse overheidssubsidie van 1,1 miljoen euro. Sindsdien is het voor christelijke partijen schipperen tussen de wil van God en het slijk der aarde.

Daarom zijn homoseksuelen welkom bij de ChristenUnie, maar is de praktijk er een van ongelijke behandeling en sociale uitsluiting. De ChristenUnie is net zo gastvrij voor homoseksuelen als sommige discotheken voor kleurlingen. Niets tegen donkere mensen, zal de uitsmijter zeggen, maar ze komen altijd net wanneer de discotheek helemaal vol is. Ja, hartstikke vervelend voor ze, maar we zijn nu eenmaal gebonden aan de voorschriften van de brandweer.

Zo ook bij de ChristenUnie. Liefde, barmhartigheid, het is ze vreemd. Liever oordelen zij zelf over hun medemens – namens God natuurlijk.

Zoals discotheken schermen met brandweervoorschriften, zo zwaait de ChristenUnie met de Bijbel. Ik vraag me af wat erger is.

close

Af en toe een verse column én exclusieve schrijftips in je mailbox?