Retour afzender, bewoner overleden

Ruim duizend inwoners van het stadje Schagen vielen deze week in de prijzen bij de Nationale Postcode Loterij. Zij wonnen tezamen tweeduizend fietsen, want met zoveel loten speelden ze mee. Iedereen blij, zou je zeggen, maar daar denken ze in Schagen heel anders over.

Fietshandelaren vrezen voor hun omzet en prijswinnaars klagen omdat ze al een fiets hebben. Wat moet je dan in godsnaam met twéé nieuwe fietsen? Er is zelfs een inwoner die meespeelde met veertien loten en nu dus met veertien fietsen zit opgescheept.

Wat een problemen. Het is ook nooit goed. Stel dat er tweeduizend auto’s waren uitgedeeld; ik geloof niet dat de inwoner met de veertien loten had geklaagd. Trouwens, met veertien fietsen kun je veertien mensen heel blij maken. Maar daar is het de deelnemers niet om te doen. Ze zijn teleurgesteld omdat ze met zo’n lelijke groen-wit-oranje postcodefiets de buren, die niet meespelen, de ogen niet kunnen uitsteken. Daarom mag ik die actie van de Nationale Postcode Loterij wel. Tweeduizend identieke made-in-China-fietsen dumpen in een klein stadje. Het is een begin. Stiekem hoop ik dat de cadeaus van de Postcode Loterij in de toekomst alleen maar nuttelozer worden. “Gefeliciteerd met uw kuub hoogwaardig metselzand!” Prachtig lijkt me dat. Zit je dan met je veertien loten.

Van mij mogen deelnemers aan de Postcode Loterij keihard worden aangepakt. Waarom? Omdat zij er mede verantwoordelijk voor zijn dat ik nu al vijf jaar lang post op naam ontvang van Winston en Gaston – terwijl ik nog nooit in mijn leven aan die hele loterij heb meegedaan. Het is om gek van te worden. Keer op keer schrijf ik met een dikke stift ‘retour afzender’ op de enveloppe. De eerste keer dat ik dat deed, plofte enkele dagen later diezelfde enveloppe wéér op mijn deurmat. Iemand (Gaston óf de postbode) had onder mijn “retour afzender” met een pen de vraag “waarom?” gekrabbeld.

Sindsdien zet ik op elke enveloppe “retour afzender; bewoner overleden” maar zelfs dat interesseert Winston en Gaston niets. Ze blijven me stalken. Dat is de ellende met die Nationale Postcode Loterij. Die fiets is binnen een jaar onder je kont vandaan geroest, maar de post blijft komen, tot het einde der tijden.

close

Genoten van deze tekst? Ontvang mijn schrijfsels dan gratis in je mailbox!