CliniClowns

Opgezadeld met CliniClowns

Sapperdeflap, sinds kort weten we het zeker: kinderen zijn doodsbang voor clowns. Britse wetenschappers van de universiteit van Sheffield onderzochten wat ziekenhuizen kunnen doen om patiëntjes zich zo prettig mogelijk te laten voelen. Ruim 250 kinderen tussen de vier en zestien jaar werden uitvoerig geënquêteerd. Uit het onderzoek kwam één constante naar voren: kinderen geven bijna unaniem aan bang te zijn voor clowns, want ook in Britse ziekenhuizen komen cliniclowns langs om patiëntjes op te vrolijken. Zelfs tieners wensen niet te worden opgezadeld met zo’n geschminkte grappenmaker. Zij zijn niet bang, maar hebben wel “collectief een hekel aan clowns.”

In hun conclusie noemen de onderzoekers de aanwezigheid van clowns in ziekenhuizen “een verkeerde ontwikkeling”. Verder wijzen zij er fijntjes op dat kinderen een naald minder eng vinden dan zo’n quasi-blije lolbroek aan hun bed. Ja, zelfs muurschilderingen van clowns worden afgeraden.

Vreemd is een dergelijke uitkomst niet. Patiëntjes wantrouwen clowns. Voor hen zijn het volwassenen die zich anders voordoen dan ze zijn. De onderzoekers concluderen dat kinderen in een ziekenhuis juist behoefte hebben aan een vertrouwde omgeving en vertrouwde gezichten. Ze moeten zich veilig en geborgen voelen. Dus geen clowns op bezoek, als het aan de onderzoekers ligt.

Je zal maar CliniClown zijn. Heb je net de hele dag fijn op je skippybal door het ziekenhuis gestuiterd, blijkt jouw aanwezigheid kinderen de stuipen op het lijf te jagen. Rijst de vraag: Wat doet Stichting CliniClowns Nederland met de uitkomst van dit onderzoek? Het antwoord: helemaal niets. “Ons werk wordt juist erg gewaardeerd,” aldus een woordvoerster. “Wij voelen ons niet aangesproken.” Discussie gesloten.
Vreemd. Is enige zelfreflectie hier niet op zijn plaats? Vooral vanwege de doelstelling die CliniClowns Nederland uitdraagt: “Afleiding en plezier bieden aan zoveel mogelijk kinderen die het moeilijk hebben door ziekte of handicap”. Persoonlijk zou ik zeggen: als je wetenschappelijk onderbouwde signalen krijgt dat kinderen in ziekenhuizen bang voor je zijn, blijf dan – in ieder geval voorlopig – weg. Stop even met de clown uithangen. Maar dat is niet bespreekbaar.

Wie het jaarverslag van Stichting CliniClowns Nederland leest, begrijpt waarom. CliniClowns zijn geen vrijwilligers. “Trek eens aan mijn vinger” tegen een kankerpatiëntje zeggen, is in Nederland een goed betaalde baan. Dat verklaart tevens de verkrampte reactie op het Britse onderzoek. Een discussie over het nut van clowns in ziekenhuizen is in het geheel niet gewenst. Ergens wel logisch, CliniClowns hebben ook een hypotheek. Stoppen is daarom geen optie.

Het gaat Stichting CliniClowns Nederland financieel juist voor de wind. Over 2007 heeft de stichting een begroting van 11,8 miljoen euro. Voor 2009 wordt gerekend op 13,6 miljoen. Dan zeg ik: hoeveel extra verplegend personeel op kinderafdelingen kun je voor dat bedrag aannemen? Of laat ik de vraag anders formuleren: wat heb je als ouder liever aan het bed van je zieke kind, een extra verpleegkundige of een CliniClown?

Scroll naar top