Onruststokers

Geef ze een vinger en ze pakken je hele hand. Een groepje fervente niet-rokers is een burgerinitiatief gestart. Het rookverbod in de horeca gaat hen niet ver genoeg. Ook op terras, in het bos en op het strand mag niet meer worden gerookt, als het aan de anti-rook-Mafia ligt. Evenmin in de eigen tuin of de eigen auto. Om dat voor elkaar te krijgen, zamelen ze handtekeningen in. Wanneer 40.000 mensen het initiatief steunen, komt het voorstel automatisch op de agenda van de Tweede Kamer.

En ik maar denken dat het rookverbod in de horeca in het leven is geroepen om barpersoneel een rookvrije werkplek te gunnen. Niet dus. Bekende Nederlanders zoals burgemeester Gerd Leers van Maastricht, pianoheld Wibi Soerjadi en atleet Simon Vroemen steunen het initiatief. Van burgemeester Leers begrijp ik het wel. Hij denkt dat elke sigaret een joint is. Weet die man veel. Hij is politicus, dat zegt al genoeg.
Nee, dan Wibi Soerjadi. Schone lucht gaat de pianist aan het hart, maar hij heeft wel een garage boordevol snelle bolides – waaronder een Rolls Royce en een Ferrari. Om nog maar te zwijgen van atleet Simon Vroemen. Hij maakt er een punt van dat roken slecht is voor je lichaam. Maar meneer is wel net op doping betrapt.

Dat is wat de anti-rook-Taliban zo kenmerkt: hypocrisie. Het kan niet anders of de drijvende krachten achter dit burgerinitiatief zijn ex-rokers. Eerst jarenlang twee pakjes per dag roken – en nu amechtig kuchen wanneer iemand tien meter verder op het strand een sigaret opsteekt. Zure, onaangename lieden zijn het. Ze doen me denken aan een inbreker die moord en brand schreeuwt als hij zelf wordt bestolen.
Dit soort types houdt nooit op. De godganse dag lopen ze snuffelend langs terrasjes. ‘Bah. Vieze lucht. Stinkt!’ Het is een obsessie voor ze. Waar stopt de waanzin? Ik kan daar echt wakker van liggen. Een wind laten, mag dat straks nog wel? Daarover maak ik me nou zorgen.

close

Genoten van dit artikel? Ontvang mijn schrijfsels dan gratis in je mailbox.