Konijn Klashorst

Peter Klashorst is terug in Afrika. De kleine kunstschilder kwam een jaar geleden in het nieuws toen hij in Senegal in de cel belandde. Hij werd verdacht van het gelegenheid geven tot prostitutie, het aanzetten tot losbandigheid en het vervaardigen van obscene afbeeldingen. In de praktijk betekende dit dat zijn appartement een zoete inval was van vrouwen en meisjes die bereidwillig hun benen spreidden voor de met geld strooiende kunstenaar uit Holland.

De afloop is bekend. Het schilderende rijkeluiszoontje belandde in de gevangenis, maar wist onder strafvervolging uit te komen door enkele ambtenaren om te kopen en met een vals paspoort het land te ontvluchten.

Inmiddels is onze zelfbenoemde ‘cultureel ambassadeur’ van de schrik bekomen. Klashorst is neergestreken in Nairobi, Kenia, en weekblad HP/De Tijd had een interview met hem. De toon is hierin snel gezet. We lezen hoe Klashorst in zijn zwaar beveiligde villa Keniase meisjes het bed in schildert. Hij vindt ze tijdens strooptochten langs clubs en door sloppenwijken – en niet zonder succes: “Toen ik hier pas kwam, neukte ik wel twaalf meisjes op een dag.”

Als geen ander weet Klashorst hoe gemakkelijk meisjes in ontwikkelingslanden de weg naar de villa van een rijke westerling weten te vinden. Schilderen en bezwangeren, daar is het hem om te doen. “Die vrouwen hier zie ik als een soort heldinnen, die ik financieel en moreel ondersteun door ze te schilderen en ook door ze te neuken.” Dat doet onze ontwikkelingswerker samen met zijn zaakwaarnemer, die tijdelijk bij hem inwoont. “Het is ook wel gezellig, samen neuken.”

De door seks gedreven Klashorst noemt zijn verblijf in Nairobi “de realisatie van een jongensdroom.” Nu kan ik mij veel voorstellen bij de realisatie van een jongensdroom, maar niet het creëren van je eigen afwerkplek in een straatarm land. Op een foto zien we hoe Klashorst – gekleed in wit kostuum, sigaartje nonchalant in de hand – aan de borsten van een jong meisje lebbert. Het kind – protserig gekleed in westerse lingerie – kijkt alsof ze allang niet meer gelooft dat een fotoserie voor een westers blad ergens toe kan leiden.

Zo kabbelt het interview naar zijn eind, met achterin HP/De Tijd als extraatje een paginagrote advertentie met zestien schilderijen van naakte negerinnen, door Klashorst eendrachtig geneukt en geschilderd. Dat geeft zo’n kunstwerk toch weer net dat kleine beetje extra impact. Altijd een zinvolle investering.

Hoe dit avontuur negen van de tien keer afloopt, is duidelijk. Onze scheppend kunstenaar verwekt een rits kinderen in zijn privé-bordeel (de teller staat inmiddels op drie) en licht de hielen wanneer hem dat zo uitkomt. Om vervolgens hier in den lande zijn seksversie van Kuifje in Afrika te bezingen in iedere talkshow die zich aandient.

Mag het weer, sekstoerisme? Blijkbaar wel wanneer je een kunstenaar bent en je werk in het Stedelijk hangt. Dan ben je geen perverse smeerlap, maar hooguit een ‘rare jongen’, de lieveling van progressief Nederland.

Van mij mag het menselijk konijn Klashorst nog heel lang in Nairobi blijven. Om dat te bereiken heb ik het artikel uit HP/De Tijd in het Engels vertaald en samen met de foto’s en een begeleidend schrijven naar het Ministerie van Justitie in Kenia gefaxt. Ben benieuwd wanneer Klashorst van zijn bed wordt gelicht. Kan nooit lang duren. De bekentenis hebben ze immers al.

close

Genoten van dit artikel? Ontvang mijn schrijfsels dan gratis in je mailbox.