Jan Peter, de pratende mistbank

De mooiste toezegging van deze week: Jan Peter Balkenende gaat het 550 pagina’s tellende rapport van de commissie-Davids ‘bestuderen’. Daarop vooruitlopend laat hij nu alvast weten de positieve conclusies wél te onderschrijven en de negatieve níét.

Klasse vind ik dat van Balkenende. Zo behoor je je als groot staatsman te gedragen: overlopen van de eigendunk, het liefst zonder enige gêne. Jan Peter gaat het rapport dus ‘bestuderen’. En dat niet alleen, hij gaat het ook nog eens ‘zorgvuldig’ bestuderen.
Daar kan de onderzoekscommissie het mee doen. Je proeft de minachting voor lakei Davids. Allemaal goed en wel, die 550 pagina’s letterbrij, maar er is natuurlijk maar één premier en dat is Jan Peter Balkenende. Niets kan hem deren, hij houdt vast aan zijn eigen verhaal. Positieve conclusies begroet onze premier met instemming, negatieve conclusies legt hij naast zich neer. De meningen zijn nu eenmaal verdeeld. Daarom is het altijd zaak de positie van de onschuld kiezen.
De premier schurkt zijn derrière nog maar eens op het heerlijk comfortabele pluche. Hij is niet voor één gat te vangen. Hij heeft zo zijn eigen realiteit. Niets is onmogelijk in het universum van de premier. Kritiek wuift hij weg. Hij is ongenaakbaar.

Maar dan kijk je naar zijn persconferentie. Je ziet de aangeleerde monterheid, de halfslachtige bewegingen, het ongemak in zijn voorkomen. Het woord lutser (iets tussen ‘loser’ en ‘prutser’ in) dringt zich op. Wat kan die man eigenlijk wél? Je hoeft je ogen maar te sluiten om te zien hoe Jan Peter zijn mariakoekje te lang in de koffie doopt. Vervolgens is hij minutenlang bezig de vlokkige restjes naar boven te lepelen.

Jan Peter, de pratende mistbank. Je probeert oprecht te luisteren, maar daar zak je al weg in de draaikolk van de slaap. In je droom is het hoofd van Balkenende plots heel dichtbij. Hij praat en praat. In zijn ogen smeult het grote gelijk. De premier neemt zijn verantwoordelijkheid, maar is niet onder de indruk. Klip en klaar. Laten we blij zijn, toch? Je draait en woelt. Het volgende moment is Jan Peter de premier van Haïti. Zijn eerste persconferentie na de ramp. Hij is het niet eens met de aardbeving die het land trof. “Ik zie dat toch anders”.

close

Af en toe een verse column én exclusieve schrijftips in je mailbox?