Ik, de onnozelaar

Deze week zag ik meermalen het H-woord voorbij komen. Het voerde me terug in de tijd. Jaren geleden zat ik samen met mijn toenmalige vriendin bij een hypotheekadviseur. Hij heette Richard en zetelde in een klein kamertje, te midden van een heleboel andere kamertjes waarin weer andere Richards zaten.

Drie lange ochtenden waren mijn vriendin en ik bij hem te gast. Dat viel niet mee, want Richard liet niets onbesproken. Daar rolde de eerste offerte al uit de printer. ‘Financieringsbehoefte’ stond er in grote letters boven. Terwijl Richard diverse getallen aanwees (“dit is het open doelkapitaal, waarbij in de saldo-opgave een onderscheid wordt gemaakt tussen waarde-ontwikkeling enerzijds en de termijnen tijdens de looptijd anderzijds”), zag ik vanuit een ooghoek mijn vriendin al in een diepe trance verdwijnen.

Richard keek daar niet van op. Hij richtte zijn aandacht nu geheel op mij en stak van wal over de overige hypotheekvormen die mogelijk waren. Ik luisterde en luisterde. Langzaam groeide het ongemak. Opeens zat ik weer in de brugklas, net iets te overdreven knikkend naar mijn leraar wiskunde. Ja, die wortelformule was mij helemaal duidelijk. Echt waar. Zo ook bij Richard. Wezenloos tuurde ik naar alle cijfertjes, terwijl hij de bijbehorende rentekeuzemogelijkheden uit de printer liet rollen. En daar ging ie weer. Het was behoorlijk eenrichtingsverkeer. Steeds wanneer er een stilte viel, piepte ik zo kordaat mogelijk: “als het maar niet iets met beleggen is.” Verder reikte mijn inbreng niet. Naast mij staarde mijn vriendin in trance naar de klink van de deur.

Zo ploegden we drie ochtenden door. Daarna waren mijn vriendin en ik de trotse bezitters van een hypotheek. Wanneer iemand me vraagt wát voor hypotheek, antwoord ik altijd: “Eentje met geld en zo. Ideaal!” De waarheid is: ik heb geen idee. Alle hypotheekpapieren heb ik bij thuiskomst direct weggestopt in een dikke ordner. Soms, wanneer het H-woord weer eens valt, blader ik de map door. Doodsbang. Dan lees ik onheilspellende zinnen als ‘premiesplitsing in verband met successie’ of ‘algemene voorwaarden ALG06.’

Het inzicht dat je er niets van begrijpt, dat is de pest. Ik, de onnozelaar. Maar ja, wat doe je er aan? Zo is het leven. Op een dag heb je een hypotheek en daar leg je je dan maar bij neer.

close

Af en toe een verse column én exclusieve schrijftips in je mailbox?