Hoe verkoop je een oorlog?

Gaan we het winnen, van de Russen? Nee, want ook deze oorlog zal eindigen aan de onderhandelingstafel. Een vreugdeloos gelijkspel, met daarna aanhoudende spanningen. Daarover zijn deskundigen het nu al eens. Dus roepen ze dat er tot die tijd hard moet worden gevochten (lees: gesneuveld), want dat versterkt straks de onderhandelingspositie.

Maar ja, hoe krijg je de mensen zo gek? Want het zijn altijd de gewone burgers die de offers brengen. Zij mogen de vele miljarden ophoesten die elke oorlog kost. En als de boel helemaal escaleert, zijn het hún zonen, broers en vaders die mogen sneuvelen. Geen politicus die zijn eigen kind opoffert aan grenspaaltjes.

Dus hoe verkoop je nu een oorlog? Simpel, precies zoals ook ooit sigaretten aan de man werden gebracht. Natuurlijk, niemand wil oorlog. En niemand wil longkanker. Tenzij je de mensen maar lang genoeg, via de media, een compleet vertekend beeld van de werkelijkheid toont. Dan wordt oorlog vanzelf geassocieerd met heldendom. En roken met cool zijn.

Over alle Russische propagandapoep raken wij maar niet uitgepraat. Ja, die waanzin herkennen we direct. Al was het maar omdat het vrije westen geen propaganda kent. In onze media zijn de Oekraïners het dapperste volk op aarde. Aangevoerd door hun vaderlijke leider, de held der helden. En de Russen? Allemaal tuig. Oorlogsmisdadigers die er een hobby in hebben om kinderziekenhuizen te bombarderen. Maar dat is niet vreemd, want ze worden geleid door de Hitler van de 21e eeuw.

Dus als media melden dat onze torenhoge inflatie door de oorlog komt, en dus de schuld van Poetin is, dan is dat ook zo. Rijst enkel de vraag: waarom kent bijvoorbeeld Zwitserland (dat net zo goed last heeft van de oorlog) dan slechts 3% inflatie? Misschien omdat zij géén euro hebben en dus geen geld bijdrukken? Nou, laat het de EU maar niet horen! Allemaal pro-Russische prietpraat!

Intussen overweegt China wapens te leveren aan Rusland. Ik snap wel waarom. Beide landen zijn compleet omsingeld door overzeese, westerse militaire bases. De Verenigde Staten hebben er ruim 750 (!) wereldwijd, in maar liefst 80 landen. De Britten op hun beurt bezitten 145 militaire bases, in 42 landen. Met andere woorden: of je nu Rusland of China bent, er ligt altijd wel een westerse militaire basis naast de deur. Geen wonder dat beide landen naar elkaar toetrekken.

“Ja maar,” hoor ik je al mompelen, “dat is nog steeds geen reden om Oekraïne binnen te vallen.” Helemaal mee eens. Maar draai de boel eens om. Hoe zouden de Verenigde Staten reageren als landen in Midden-Amerika binnen drie decennia rood kleurden en ook nog eens Russische militaire bases toelieten op hun grondgebied? Dan was de Derde Wereldoorlog allang uitgebroken.

Is Rusland de agressor? Jazeker, maar het is het westen dat steeds verder oprukt richting Moskou. We zijn – oh, de ironie – al bijna verder dan Hitler ooit gekomen is. Dus hoeveel Amerikaanse raketbases mag Zelensky verwelkomen als deze oorlog voorbij is? Ik denk een heleboel. Want al die miljarden aan Amerikaanse investeringen in zijn oorlogseconomie, daar moet natuurlijk wél iets tegenover staan.

Luuk Koelman
Luuk Koelman

Columnist (o.a. voor Nieuwe Revu), ghostwriter en schrijfcoach. Hij werkt voor mensen die graag schrijven én voor mensen die liever niet schrijven.

Abonneer je op mijn gratis nieuwsbrief!