Gordon is een puppy-man

Hoi Gordon, hier Raoul, je ex. Zeg, wat lees ik nu? Je hebt je chihuahua de deur gewezen. Noodgedwongen, want het beestje had last van “niet af te leren gedragsproblemen,” vertelde je het Algemeen Dagblad: “Mogelijk heeft de fokker, die hetzelfde postuur heeft als ik, haar op jonge leeftijd geslagen. Dat is het hondje kennelijk nooit vergeten.”

Zo herkennen we je weer. Je legt de oorzaak buiten jezelf. Terwijl ik denk: welke fokker slaat nu een pup van 2000 euro? Precies, geen enkele.

Weet je Gordon, je hebt mazzel dat media niet serieus in jouw hondenverleden duiken. Temeer omdat Hondenforum.nl meldt dat jij in zes jaar tijd maar liefst vier honden hebt afgedankt: eerst een labrador, toen twee Engelse bulldogs en nu dus die chihuahua.

Het verhaal over de bulldogs vind ik het meest illustratief. Je kocht ze begin 2007, want “ik vond dat het weer eens tijd werd voor gezelligheid in mijn huis.” De ene pup noemde je Viktor, de andere Rolf. Ja, lachen. En wat waren ze schattig! Zo heerlijk klein, je was op slag verliefd.

Tot je ze, eenmaal volgroeid, bij nader inzien toch wel heel erg lelijk vond. Bovendien snurkten ze en lieten constant vieze scheten. Ja maar dát verstond je niet onder gezelligheid in huis! Dus weg ermee. Liever een chihuahua. Een witte, want dat kleurt mooi bij je interieur.

Een hond als een handtasje, heerlijk! Maar het handtasje trok zijn eigen plan en ontwikkelde zich tot een mormel met gedragsproblemen. Had jij weer! Daarom gaf je je chihuahua de bons. Waarmee je score als hondenman op nul uit vier uitkomt.

Wat vind jij, Gordon? Mogen we concluderen dat je ongeschikt bent als roedelleider? Ik denk het wel. Gelukkig zit er ook een positieve kant aan vier keer falen. Een hond helpt je jezelf te ontdekken. Het dier houdt je een spiegel voor en confronteert je zo met je eigen tekortkomingen.

Je chihuahua werd een onhandelbaar mormel. Weet je waarom? Jouw gedrag werd zijn gedrag. Tik in Google maar eens “gordon + ruzie” in: 125.000 hits. Zie jij de rode draad al? Ik wel. Jij bent een puppy-man. Een jong hondje vind jij leuk – een volwassen hond niet. Vandaar ook al je jonge, gewillige vriendjes.

Welbeschouwd was ik je puppy, speels en onderdanig. Totdat ik een eigen willetje toonde. Toen ging het mis, want jij hebt enkel je eigenbelang voor ogen. Rekening houden met de behoeften van een ander, je kunt het niet. Daarom houdt niemand het lang bij je uit. Zélfs een chihuahua niet. Denk daar maar eens over na.

Raoul

close

Genoten van deze tekst? Ontvang mijn schrijfsels dan gratis in je mailbox!