De stofzuigerverkoper

De bel gaat. Op de stoep staat een keurig heerschap met een stofzuiger. Hij oogt vermoeid, maar doet zijn best monter over te komen. “Als we het hebben over de stofzuiger,” steekt hij direct van wal, “dan is het uitdrukkelijk zo dat u met dit daadkrachtig apparaat de vooruitgang in huis neemt.” De man knikt me stijfjes toe. In zijn linkerhand klemt hij de stofzuigerslang. “Een ontwerp waar maar liefst vijfentwintig stofzuigerfabrikanten jarenlang aan hebben gewerkt. Laat dat volstrekt helder zijn.”
Ik glimlach en schud mijn hoofd. “Dank u, maar ik heb al een stofzuiger en die doet het nog prima.”

De man zet zijn brilletje recht. “Meneer, dit is niet zomaar een stofzuiger. Dit apparaat is de beste garantie voor een modern en schoon huishouden. En het verplicht u tot niets, want u hoeft uw eigen stofzuiger niet weg te doen. Die kunt u op zolder zetten als u dat fijn vindt. Zolang u maar met deze stofzuiger zuigt.”
Weer schud ik mijn hoofd. “Ik ben niet geïnteresseerd.”
De man doet verbaasd een stapje achteruit. “Maar meneer, wat wilt u dan?” klinkt het bijna verongelijkt. “Terug naar de stoffer en blik? Uw hele huishouden gaat zienderogen achteruit zonder dit apparaat.”
Ik zucht. “Misschien kunt u me dan uitleggen wat de voordelen van uw stofzuiger zijn?”
Het gezicht van de man klaart op. Uit zijn aktetas tovert hij een dik pak papier tevoorschijn. “Kijkt u eens. Een handleiding van 349 pagina’s. Allemaal zeer transparant, al zeg ik het zelf.”
Ik blader de paperassen door. “Maar dit zijn allemaal technische specificaties. Hier kan ik niets mee.”
De man knikt begrijpend. “Het is te moeilijk voor u. Dat dacht ik al. Helemaal niet erg hoor, mits u maar van mij aanneemt dat een ‘ja’ tegen deze stofzuiger de beste investering is in uw toekomst.”
“Omdat…?” vraag ik voorzichtig.
“Omdat de hele buurt deze stofzuiger heeft!” roept het heerschap verontwaardigd. “Uw buren en uw overburen.” Hij hapt naar adem. “U slaat tegenover die mensen een zeer slecht figuur als u uw oude stofzuiger aanhoudt, denkt u ook niet?”
“Ik zou niet weten waarom,” zeg ik.
De man staart me met grote ogen aan. Dan verschijnt een dreigend vingertje. “Ik waarschuw u alvast: de hele buurt zal met grote verbazing reageren als u deze stofzuiger niet neemt. Het zal de stabiliteit hier in de straat zeker niet ten goede komen. Ik voorzie burenruzies.”
“Maar ik wil helemaal geen nieuwe stofzuiger,” zeg ik.
Het heerschap ergert zich nu zichtbaar. “Dan moet u mij toch eens uitleggen wat u eigenlijk wél wilt.”
“Niets. Ik ben tevreden zo.”
Nu wordt de man pas echt boos. “Wat zijn dat voor negatieve sentimenten? Dit is de wereld op zijn kop! U moet met uw tijd mee!”

Het is mooi geweest. Ik zeg niets meer en sluit de deur.
De brievenbus kleppert. “Ik zal uw ‘nee’ in overweging nemen,” roept de man me na.
Wanneer ik de volgende dag mijn huis wil verlaten, struikel ik over een grote doos. ‘Een stofzuiger. Best belangrijk‘ staat er in grote letters op.

close

Genoten van deze tekst? Ontvang mijn schrijfsels dan gratis in je mailbox!