De hand op de knip

Er wordt wat afgerommeld met kipfilet. De Britse krant The Guardian kwam met het nieuws dat Nederlandse bedrijven kippenvlees tegenwoordig met speciale eiwitten inspuiten, zodat het meer vocht vasthoudt. U begrijpt vast wel de gedachte erachter. Een goed absorberend kippetje is lekker zwaar en dat is weer gunstig voor de vleesindustrie. Hoeven ze minder kip in een kilo kip te stoppen.

Ik zou graag schande spreken van dit soort creatief ondernemerschap, maar waarschijnlijk ben ik net als u. Ik betaal het liefst zo weinig mogelijk voor een lapje vlees. Het leven is immers al duur genoeg. Toch? Enfin, laten we het er maar op houden dat we als consument krijgen waarvoor we betalen. Eerlijk is eerlijk.

Minder eerlijk waren de 1939 Nederlandse consumenten die onlangs deelnamen aan een onderzoek van de Faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit van Utrecht. Hoe dachten zij over het ruimen van gezonde landbouwdieren? Bijna tachtig procent gaf aan faliekant tegen te zijn. De gebruikte termen logen er niet om. “Mens- en dieronwaardig” was het, “puur massamoord” en “ronduit verwerpelijk”.

Opmerkelijke antwoorden. Ik bedoel: koopt u scharrelvlees? Ik niet, en met mij 97 procent van de Nederlanders niet. En dat terwijl het juist de consument is die met zijn koopgedrag de gezondheid en het welzijn van landbouwdieren kan verbeteren. Maar als puntje bij paaltje komt, houden we toch maar liever de hand op de knip. Maar rot voor die beesten blijft het natuurlijk wel.

Daar moest ik aan denken toen landbouwminister Brinkhorst pleitte voor het ruimen van de ministerpost voor Ontwikkelingssamenwerking in een volgend kabinet. CDA, VVD en LPF hebben er wel oren naar. Een staatssecretaris voldoet immers ook wel. Want wat moet je met een minister van Ontwikkelingssamenwerking als je slechts 0,8 procent van je bruto nationaal product aan ontwikkelingshulp wenst te besteden? Met andere woorden: als je van iedere te besteden gulden nog niet één cent over hebt voor de derde wereld? Het mag de naam fooi niet eens dragen.

En zelfs dat vinden we te veel. Daarom staat in het nieuwe regeerakkoord dat we die 0,8 procent ook mogen gebruiken voor de opvang van asielzoekers in Nederland. Je moet er maar opkomen. Het zal wel een ideetje van Zalm zijn geweest.

Lastige bijkomstigheid is echter dat de komende maanden meer dan tien miljoen mensen in Afrika de hongersdood dreigen te sterven. Vooral in Malawi, Zimbabwe, Lesotho en Swaziland is de situatie zeer ernstig als gevolg van mislukte oogsten.

Om de eigen christelijke moraal van naastenliefde niet helemaal overboord te gooien, heeft Balkenende daar iets op bedacht – zonder dat de hand van de knip hoeft.

In Den Haag zoemt nu de naam rond van Henny Huisman als onze nieuwe staatssecretaris voor Ontwikkelingssamenwerking. Het draaiboek voor zijn avondvullende televisieshow is al rond. Het wordt een mooie, sobere inzamelingsactie boordevol clipjes met daarin veel uitgemergelde kinderen. Marco Borsato zingt eens wat, George Baker ook, Bonny St. Claire. Enfin, alle BN’ers komen belangeloos langs. Ook Mat Herben en premier Balkenende zijn van de partij. Herben: “Door de dood van Pim ervaar ik het leed van deze zwartjes nu veel intenser.” Balkenende: “Dit kabinet staat voor een betrokken samenleving met duidelijke waarden en normen”. Alleen Zalm zien we niet. Die staat achter de coulissen en schaterlacht.

Scroll naar top