De Groot-Nederlandse gedachte

Morgen had het moeten gebeuren, in Waddinxveen. De allereerste debatavond tussen Wilders en moslims over de anti-Koranfilm Fitna. Helaas, het feest gaat niet door. Gebrek aan belangstelling vanuit de moslimgemeenschap. Zij wil een onafhankelijke gespreksleider en inspraak in de opzet van de avond, maar Wilders weigert aan die voorwaarden te voldoen. Geen debat dus. Volgens de PVV-leider hebben de moslims daarmee “hun lafheid” aangetoond.

Zo, dat was het dan weer. Overwinning geclaimd. Over tot de orde van de dag. Een nieuw idee van Wilders: hoogste tijd dat premier Balkenende om de tafel gaat zitten met zijn Belgische collega Leterme om de mogelijkheden te bestuderen van een fusie tussen Nederland en Vlaanderen. Net als in het bedrijfsleven, zeg maar. Daar slokken grote bedrijven ook de kleine op. Volgens Wilders zijn de politieke strubbelingen in België het bewijs dat het land beter kan ophouden te bestaan. Wat hem betreft is alles al zo’n beetje in kannen en kruiken: “wij hebben meer gemeen met de Vlamingen, dan de Vlamingen met de Walen. Balkenende moet van goeden huize komen om deze handschoen niet op te pakken”.

Punt is echter, veel Vlamingen mogen hun noorderburen niet zo. De Vlaamse schrijver Tom Lanoye verwoordde die antipathie ooit als volgt: “jullie Nederlanders mogen dan onze moffen zijn, wij zijn jullie huisnegers.” Dat is de spijker op zijn kop. Vlaanderen is voor Wilders niets meer dan een kolonie naast de deur. Je proeft het uit zijn woorden: “Nederland krijgt er de haven van Antwerpen bij, een luchthaven, we hebben cultureel veel met elkaar gemeen, het zou goed zijn voor de werkgelegenheid, het zou ruimte geven, hun schoolsysteem is goed, de belastingen zijn lager”.

Het annexeren van België is goed voor de Nederlandse economie. Desnoods stoten we koning Albert van de troon en vervangen hem door PVV’er Hero Brinkman. Die weet als geen ander hoe de Nederlandse buitengebieden te bejegenen.

Wat Nederland erbij krijgt, is duidelijk. Maar hoe gaan we de Vlamingen paaien voor de Groot-Nederlandse Gedachte? Wat hebben wij hen te bieden bij een vrijwillige Anschluss? Onze VOC-mentaliteit? De Gouden Kooi? De ov-chipkaart? Het kwartje van Kok? Dries Roelvink? Ik kan werkelijk niets bedenken. Daarom heb ik gisteren Wilders gemaild met een veel beter plan. Ik wees hem op de PLN, de Partij tot Liquidatie van Nederland die begin jaren tachtig meedeed aan de Tweede Kamerverkiezingen. De PLN had slechts één programmapunt: heel Nederland verkopen. De partij had berekend dat iedere burger dan minimaal een miljoen gulden overhield. Met dat geld op zak kon je dan fijn emigreren naar een lekker warm land. Wat wil een mens nog meer?

‘Waarom verkopen we Nederland niet gewoon aan China?’ mailde ik Wilders. ‘Wij Nederlanders hebben meer gemeen met geld dan met ons eigen land. U moet van goeden huize komen om deze handschoen niet op te pakken’.

Tot nu toe heb ik niets van hem vernomen, waarmee hij zijn lafheid maar weer eens heeft aangetoond. Ik emigreer alvast naar Vlaanderen.

Scroll naar top