Ayaan Hirsi Ali aan de bedelstaf

Chara uit Ethiopië is negen. Sinds drie jaar is ze mijn Foster Parents kindje. Elke maand stort ik € 21,50 om zo haar leven te verbeteren. Af en toe krijg ik een mooie tekening, waarmee ze me bedankt voor de goede toekomst die ik haar en haar familie geef. Dat is, zeker de eerste keer, heel ontroerend om te lezen. Je helpt haar toch te overleven.

Ik heb ook een foto van Chara. Daarop is ze zes. Een schattig meisje, in de weer met een houten legpuzzel. Zo’n kiekje doet het altijd goed op de schoorsteenmantel. “Wat een lief zwartje,” is steevast de eerst opmerking van bezoek dat de foto ziet. Dan knik ik tevreden en vertel dat Chara er elke dag anderhalf uur over doet om naar school te gaan. Soms laat ik een tekening van haar zien.
Maar, eerlijk is eerlijk, op een bepaald moment heb je het wel gehad met al die tekeningen waarop in krakkemikkig Engels ‘thank you’ staat geschreven. Je wilt eens iets anders.

Nu las ik dat Ayaan Hirsi Ali aan de bedelstaf is, ondanks haar riante baan bij een invloedrijke Amerikaanse denktank. De Nederlandse regering betaalt haar persoonsbeveiliging in de Verenigde Staten niet meer. Daarom roept Ayaan burgers op een steentje bij te dragen aan haar beveiliging, die naar schatting twee miljoen euro per jaar kost. Doneren kan heel eenvoudig via haar website, op rekening van het Ayaan Hirsi Ali Security Trust. Even surfen naar ayaanhirsiali.org en klikken op ‘security’. Met een eenmalige gift maak je Ayaan al blij en een maandelijkse bijdrage van tien tot vijftig dollar wordt zelfs zeer op prijs gesteld. Betalen via PayPal is ook mogelijk.

Ik vind dat echt onvoorstelbaar. Blijkbaar moet de gewezen Nederlandse politica ieder dubbeltje omdraaien om haar beveiliging te bekostigen. Beelden doemen op. Hebben ze in Amerika een Lidl? Ayaan in de rij bij de kassa. Rondom haar vier bodyguards met oortjes in. Veel stress, winkelwagentjes worden opzij geduwd. In Ayaans mandje staat een pot zilveruitjes, want die zijn in de aanbieding. Daarna is het met gierende banden door naar De Kiloknaller voor twee ons gehakt half om half.

Op zo’n moment ga je afwegingen maken. Dan geef ik die maandelijkse € 21,50 toch liever aan Ayaan. Zij is op afstand de meest spannende politica van Nederland en dat kun je van Chara uit Ethiopië niet zeggen. Ayaan is uniek, terwijl je als westerling in een vrijgevige bui de arme zwartjes voor het uitzoeken hebt. Geef mij dus maar Ayaan. Zij is toch een zelfbenoemd martelaar, in het uiterste geval bereid voor haar idealen te sterven – net als een terrorist, zeg maar.

Gisteren de eerste donatie gestort en erbij geschreven dat Ayaan van die € 21,50 maar een leuk oortje voor een van haar bodyguards moet kopen. Nog geen antwoord gehad, maar ik houd mijn brievenbus goed in de gaten.

Stiekem hoop ik op een mooie tekening.

close

Genoten van deze tekst? Ontvang mijn schrijfsels dan gratis in je mailbox!