Onze kroonprins komt uit een uitstekend milieu. Zo bracht hij vorige week samen met Máxima en Beatrix een driedaags staatsbezoek aan India. Normaal vliegt het koningshuis met het regeringstoestel, een Fokker die plaats biedt aan 24 personen. Groot genoeg voor de Oranjes, maar te klein om zonder tussenlanding naar India te vliegen. Tussenlanding? Dat is iets voor het plebs. Logisch dus dat een enorme Boeing van de KLM werd afgehuurd. Op kosten van de belastingbetaler, maar dat is niet erg. Dat zijn we gewend.
Tot zover niets nieuws onder de zon. Maar bleef het regeringstoestel nu aan de grond? Nee, de Fokker volgde - zonder passagiers - naar India. Aan boord bevond zich de koninklijke garderobe. Alle hoeden van Bea, een rek met bloemetjesjurken, drie paar steunkousen en wat poloshirts voor Willem.

Prachtig is dat. De Oranjes zijn het eerste vorstenhuis ter wereld dat de beschikking heeft over een vliegende inloopkast. Maar nu komt het. In India kaartte onze kroonprins tijdens een symposium de klimaatproblematiek aan. Hij sprak als Al Gore over de opwarming van de aarde en riep op tot “concrete actie, gericht op vermindering van de uitstoot van broeikasgas”. Wat onze kroonprins vooral stak, was dat bergen geld worden gespendeerd “om een rijke minderheid te voorzien van een uitbundige levensstijl”. En even later: “is het deze groep te veel gevraagd bij te dragen aan de toekomst van onze planeet?” Een staande ovatie viel hem ten deel.

Inmiddels is de koninklijke familie weer terug in Nederland. Wat wordt de bijdrage van Willem-Alexander aan het milieu? Stopt de prins met jagen (lees: lood de natuur in knallen), is vliegen voor de fun niet meer zijn hobby? Heeft hij de glasbak ontdekt? Het antwoord op al deze vragen is: nee.
Zo zie je maar weer: Het evangelie preken is één, maar ernaar leven blijkt een stuk moeilijk. Verbeter het milieu, begin bij jezelf. Maar onze kroonprins hoeft dat niet. Hij komt immers uit een prima milieu.