Het is aardedonker. Het waait en het motregent. Ik fiets door de uitgestorven stad. Het licht van een enkele straatlantaarn glanst vaal in de plassen op het fietspad. Opeens staat ze wijdbeens voor me: een agente. Haar rechterhand gaat gestrekt omhoog. “Halt!” Ik knijp als een gek in mijn remmen en kom net op tijd tot stilstand. Ik staar gesch...