Keep going.

Gerben

Die meid moet toch echt bijzonder capaciteiten hebben.

Uiteindelijk moeten we het koningshuis toch gewoon afschaffen. Dat is wel duidelijk. Iedereen moet via democratische weg op de hoogste post in het land terecht kunnen komen.

Alles draait. Hij houdt zich staande aan een stoel, wijst ongecontroleerd naar haar en roept met door de drank en de zure haringkots veroorzaakte rauwe keel: “OLLY, MAAK DIE HAAI AF!” “Baas”, zegt Charlie: “jai nog ain keer Olly zeggen en ik schiet jaw kop eraf.” Dat wijf tiert en kirt van de slappe lach. “OLLY GODVERDOMME DOE WAT IK ZEG, JE WEET NIET HALF WIE ZE IS, ZE IS DE DOCHTER VAN PE..” Een knal.

De hoofdpijn is weg. Kan helder denken. Niet misselijk. Niet koud. Niet eens kwaad. Olly zoent haar. De sukkel heeft zich laten gebruiken. De mannen in haar leven gaan vroeg dood. Haar pa. Zogenaamd in een wak gereden. Haar andere pa. Zogenaamd een hersenbloeding. Nu ik. Ze verzint vast een spectaculaire dood voor me. En wie weet hoeveel mannen ze nog meer aan de grond krijgt.

M’n pa -de hufter- had toch gelijk. Dat vrouwen de oorzaak van alle problemen zijn. Zonder vrouwen geen macho’s. Zonder macho’s geen oorlogen. Zonder vrouwen geen zielige mannetjes die de troosteloze wereld willen ontvluchten. Zonder zielige mannetjes geen behoefte aan drugs. Zonder drugs geen Dominee. Godverdomme, dat is echt grappig. Het wordt weer donker. Zwart. Koud. Boot. Wodka. Coke. Haring. Stroop. Glassplinters. Balen dat ik uitgerekend met zo’n vieze smaak in m’n mond, het beeld van haar heksengezicht op m’n netvlies en haar snerpende stem op de trommelvliezen zal sterven… “Baaai lieverrrrd!”

Klaas wordt wakker. Brak. Het is donker. Zwart. Koud. De herinnering kruipt als stroop door z’n hersenen. Stroop met scherpe glassplinters. “Juliana’s Bar. Wodka. Boot. Coke. Haring… Godverdomme!” Ze was ‘s nachts zomaar z’n bed in gekropen, had vunzige dingen tegen hem gezegd en was heftig tekeer gegaan. “Blijkbaar geen onbekende… anders had Olly haar wel gestopt…” Ondanks dat hij er veel had versleten had hij nog nooit zo’n vrouw meegemaakt. Ze had haar nagels diep in z’n schouders, billen en borst gedrukt. Hem zelfs gestompt, geslagen en hard gebeten. “Beest”, Dacht hij en grinnikte.

Had hij weer geslapen? Of weer out geweest? Het lukt hem zich om te draaien. Z’n maag draait de andere kant op. “Auwauwauw.” Hij opent z’n linkeroog. Het ooglid trilt en hij ziet alleen een waas. Knipperen helpt niet. Kut. Andere oog. Lange blonde haren staken onder de dekens vandaan. Hij herinnert zich die vreselijke Gooise ‘r’. “Altijd hetzelfde met die tutjes. Preuts en proper van buiten maar duivels van bin..” Voordat hij z’n gedachten af kan maken draait ze zich om. “Haaaai lieverrrrd!!!” krijst ze.

De stroop bevriest en kookt tegelijk. Voor het eerst in z’n leven maakt hij kennis met angst… radeloosheid. Z’n maag rent rondjes om z’n afgeknepen hersenpan. Kokhalzend en met zwarte vlekken voor z’n ogen worstelt hij zich uit bed. Vergiftigd? Nee, pure afschuw in een mix met teveel coke en een uitgeput lichaam. Naakt, inderdaad vol blauwe plekken en rode schrammen, met een hand op z’n zere hoofd en de ander aan z’n pijnlijke maag schreeuwt hij: “GODVERDOMME! JIJ?!”

Hij grijpt naar z’n pistool maar de haring heeft na zoveel actie zin in een frisse duik en Klaas kotst de vis door de patrijspoort naar buiten. “Opmerkelijk scherp gemikt” denkt hij nog, met een gemengd gevoel van walging en trots. Charlie stormt binnen, met het ontbijt nog in z’n handen. Z’n eigen Olly, (naar Oliver Hardy) had hij ooit gezegd, in de Bijlmerbajes waar ze elkaar ontmoetten. Die opmerking had hem bijna z’n leven gekost. Maar Klaas had hem tijdens het gevecht zo hard geschopt dat Charlie sindsdien als een tam konijn achter hem aan hijgde. “Zo vals en hard als een straathond, dom, maar loyaal aan de baas. De enige die ik nog vertrouw. Leve de Chilenen” denkt Klaas. “Maar waarom heeft die domme vetzak dit afschuwelijke monster binnen gelaten?”

Deel 2 volgt

Zie http://www.jaggle.nl/pivotbeta/entry.php?id=2296

Rust zacht Pim, de waarheid zal boven tafel komen, de daders zullen boeten

leve de Koningin, hoera, hoera, hoera !